28.iv.22
845
3.118
Hyde Park detour
grey city in its underday
lit before the dark comes true
a pigeon width
harbour far
where often met
now none kissing on the bench
washed clean, mossed crevice
city shone
shallow paved reflections
leaf fallen as bright
church loom
fountain under repair
kind of cloud town
slipped off with the weather
rolling to court to court
briefs brolly up through the park
and hoof it
or could parasol pretend
day dark dim
yet dripping
just as green
as it gets
271
piede
io estas
kaj ĉu la vento?
antaŭ la ŝtormo
fajro estas favora
multe da movo kapablas lokon
jen parolo de korvoj
kruciĝo de la pli bunta
jaroj iras al mulĉo
disdonitaj piede
eniru senmoven
senti la mondon turniĝi
ĉe la magia punkto de la loko
kiel aperas perditaj jarcentoj
kaj estas la plej malproksima
tute proksime
kiel nokto ĉirkaŭ fajro
la veno kaj la irado
kiel ni scias, ke ni estas tie ĉi
afoot
something is
and will the wind?
before the storm
a fire's propitious
much motion is capable of place
here's a say of crows
a crossing of the more colourful
years go to mulch
distributed afoot
come still in
feel the world revolve
at the magic point of the place
how lost centuries crop up
and there's furthest
quite close
like night around a fire
the coming and the going
how we know we're here
27.iv.22
844
3.117
Scout, the picnic magpie
for Fenya T Ringl, to accompany her print of Scout
has this name because we say
here she/he (who can tell?)
comes
so little, chill
fledgling thing of crystal blue
of leaf, of twig
out of the nest of dawn
and now
comes bringer of sunshine
chorus in one bird
cocky little beak-led omnivore
all waiting for some, for any, like us
the few lit hours spent so far
on any opportunity
so scouts the picnic out
ah what a swoop in later life!
kids satchel over head to school
but not today!
we won’t call this aggressive display
but picnic entertainment
grazing at the blanket
now favoured among all winged things
Scout sings a song for whom?
delighting strut and proud
to pick the picnic over
loudly
we cannot get to the words for the tune
and wonder if any of this is for us
what is it Scout’s wishing to say?
270
ne povas esti
la doloro estas ni
kiam ni etendas
kruroj brakoj
kiel verda al aero
ĉiro leviĝas
kiel paĝoj turniĝas
do ĉielo sekvas
unu antaŭe
ĝi ne povas esti
aŭ sinjoro Tridento
en la kuvo
premegi anaseto
blanka barbo
tiu sensencaĵo suno
oro briletas
raketo eksplodas
ni konservas Toron
en la frostujo
freŝa kiel siatempe
ĉu estos
la mondo ne plu vasta?
ni ne plu tiel junaj?
io eliras el mia kapo
neniu priskribado
ne povas esti, ke la afero estas perdita
kiam ni ankoraŭ ne trovos
ni estas nur ĝis
tempo komenciĝis
estas en la ostoj
senorda rando
ĉiuj ĉi amoj
lasita por senco
arbo faras Kristnaskon
aŭ estas stelo
sekvos nin hejmen
la kuseno certe estas
sekreta al sonĝoj
kiom ajn malfacile
ili falas
it cannot be
the ache is us
when we are
stretch of limb
as green to air
a tendril up
as pages turn
so sky succeeds
a one before
it cannot be
or Mr Trident
in the tub
squeeze ducky
white beard
that nonsense sun
gold glitter
a rocket's gone off
we keep Thor
in the freezer
fresh as in his day
will it be
the world's no longer wide
we're not so young any more
something comes out of my head
no describing
it cannot be the thing is lost
when we're yet to find
we're only until
time began
it's in the bones
a messy edge
all these loves
left for sense
a tree makes Christmas
or there's a star
will follow us home
the pillow is surely
secret to dreams
no matter how hard
they fall
26.iv.22
843
3.116
every day
song
I am myself
eye taken under
wing it
no one else to be
or otherwise
every day
at an angle
dewfalls
and the fire to sit
expect
and dream of
let the wreckage drift
no knowing
if we’re coming round again
or if we’ve been before
where? when?
we’re here there everywhere
and gone
there’s nowhere in this world but
no one knows which way day goes
here there everywhere
tiny in mind, vast elsewhere
nowhere in this world but home
it’s all to sneeze at here
everywhere’s somewhere else
and no one’s been before
we’re here
we’re here there everywhere and gone
269
preter la mezo
estas kvazaŭ iu kultivas taglumon
por la celo de posttagmezeco
kaj ĝi venas al vi
iam iu diros printempo
kiam ombroj havas la kampojn
kaj la flavaj grizas al krepusko
la rivero estas profunda kiel verda
en siaj ŝtrumpetoj
past middle
it’s like someone’s cultivating daylight
for the purpose of afternoon
and it comes to you
someday someone will say spring
when shadows have the paddocks
and the yellow greys to dusk
the river’s as deep as green
in its socks
