esperanta serio #917 - lando de bolantaj ranoj

 

 

917

lando de bolantaj ranoj

eksperimento pri antropomorfismo

 

ĉu vi rimarkis, kiel varmiĝas?

mi pensis, ke ne

 

ni ĉiuj estas sur ferdekseĝoj sunantaj

… estonteco estas tiel brila

 

ho lilio, lotuso

donu al mi moskitojn

 

iam la tempo estis aĵo batanta sub la haŭto

 

nun iuj diras, ke ni devas savi nin

la ranoj ĉiuj ridas pri tio

 

mi scias, kiom for mi povas ĵeti mian langon

 

kurbo de la tero estas nenio

ni estas plataj

sed mi ŝatas belan rondan sunon

 

ankaŭ luno

kaj la tutan nokton kantante

pro amo

 

sed atentu!

 

ankaŭ serpentoj estas rapidaj

oni devas scii kiam salti

fari plaŭdon

 

aŭ imagu ilin, alte en turoj

rajdante grafeon

dum ĉie arbaro falas

kaj kiel ni alvenis ĉi tien?

 

kiu fosis la lageton?

kiu malplenigis la marĉon?

 

fakte ĉiuj tiuj aĵoj de ‘bolanta rano’

estas mito...

ranoj ja elsaltas

 

 

 

 

country of boiling frogs

experiment in anthropomorphism

 

have you noticed how warm it’s getting?

I thought not

 

we’re all on deckchairs sunning

… future’s so bright

 

ah lily pad, lotus

give me mosquitoes

 

once time was a thing beating under the skin

 

now some say we should save ourselves

the frogs all laugh at that

 

I know how far I can throw my tongue

 

curve of the earth is nothing

we’re flat

but I like a nice round sun

 

moon too

and all night singing

for love

 

but watch out!

 

snakes are fast too

one has to know when to jump

make a splash

 

or imagine them, high up in towers

riding a graph

while everywhere a forest falls

and how did we get here?

 

who dug the pond?

who drained the swamp?

 

turns out all that ‘boiling frog’ stuff

is a myth …

frogs, in fact, jump out 

 

 

#1526 - all around a life

 

1526

5.65

5.iii.24

all around a life

 

abandoned

 

you are digging a hole

we won’t remember

 

I always was

 

I lie close to motion

almost say

 

ghosts never declare themselves

 

all around the day

a hat tossed high

 

washed up

and get a grip

 

roost

 

money arrived

left faster

 

hanky up sleeve, say

 

dance around the fire

 

in the bottle, a ship

and so the sea

 

hold it to your ear

 

follow words into the wild

 

how all around the home

these signs

and so the insect air

 

remember the bud?

a leaf unfurled

once secret

 

a run along the lane

appearances and smoke

 

it must have been a winter then

 

and here the bird died

there is the window it flew

 

a wending

a pedal

and uphill too

 

circle like a pot

 

no frog boiled

but we dropped it in

 

a busy place

the head one hopes

 

the road around a risk

 

land anywhere

take off

 

this tree before me

after

 

and all around

this breath to breathe

 

we have to make that ours 

esperanta serio #916 - improvizo

 

916

improvizo

por ataraksio / komunaj aŭ ĝardenaj poetoj

 

malglata afero mia ĝardeno

tenas neniun konton

 

plena de nur kiu ajn okazas

frapita de la vetero

tiom da humoroj estas

 

tempo estas nenio al ĝi

 

eĉ la mortintoj venas spirite

 

la ĝardeno postulas min

ĉi tiu horo, tiu

 

aŭskultu la eĥojn

kie mi preskaŭ malaperis

 

mi praktikas kvieto

mi ĉiam malsukcesas

 

ni kune elĉerpigas vortoj

 

 

 

an improvisation

for ataraxia / common or garden poets

 

rough thing my garden

keeps no account

 

full of just who’s about

struck with the weather

so many moods there are

 

time is nothing to it

 

even the dead come spirited

 

the garden requires me

this hour, that

listen for the echoes

where I am all but gone 

 

I practise at a stillness

always fail

we run out of words together

#1525 - blink and you're gone

 

1525

5.64

4.iii.24

blink and you’re gone

for the dream book

 

having often been out of a body

 

midstrum

crown of woods

a sway so

earshot

 

the pond its lily bright

 

behind a door where monsters

 

up and down ladder

 

there is no predicting

 

in bed with whom

and once upon

here at last

 

knife tip, rope, poison

 

off to the office

 

one tree thinking another

 

in the room of all our works

a carpet rolled away

 

a glory never knowing

 

the war recommenced

trench, shell

fix bayonets

 

a cart of stars and rubble

 

I was on a golden throne

or so it seemed at first

 

another city over

this one we know

 

what luck to find oneself in flight

 

world consisting as it will

 

far in a foreign calendar

 

the famine made of hate

each death forgetting

 

nothing of us wasted

wooden to the last

 

keep eyes fixed, wide, steady

 

waking as never before

 

none of this but waking

nowhere but where we are

esperanta serio #915 - kiam mi estis eta

915

kiam mi estis eta

 

la domo estis granda

tempo estis la tuta eterneco

 

ekstere, en la atingo de la ĉielo

arboj grimpus

 

ĝardeno de vasta, arbdomo taŭgis

tiam amo kaj la mondo estis unu

 

lumo nutris min

kaj unuaj vortoj – via vizaĝo

 

ne estis abstraktaĵoj

la universo estis sennoma

 

devagaj mondoj flosis en la suntraboj

mi jam venis tiom iomete

 

ĉiuj doloris esti pli maljunaj

vero estis ankoraŭ dirota

 

ne estis timo vortoj ne venos

tie la laceco de la plej etaj

 

ke estas tiom multe da nekonata

ke estas ĝis nun por iri

 

 

 

when I was little

 

the house was big

time was all eternity

 

outside, in sky’s reach

trees would climb

 

a garden of vast, cubby to size

then love and the world were one

 

light fed me

and first words – your face

 

there were no abstractions

the universe was nameless

 

stray worlds floated in the beams

I had come such a little way

 

everyone ached to be older

truth was yet to be told

 

there was no fear words wouldn’t come

therein the weariness of the least

 

that there’s so very much unknown

that there’s so far to go