#1133 - earthtone

1133

7.ii.23

4.38

earthtone

ekphrastic for Margaret Preston’s 1942 ‘Grey Day in the Ranges’

 

what calls us from the war to be among mountains?

 

hard lines

 

trees leant to the track gone on

 

like mountains have been cloud once

like clouds make mountain now

 

there’s some show of geology

scree slip

 

a kind of soldier colour, grim

 

all this very old

like shoe worn to the bone

 

as in a linocut

 

you’ll see a very sharp knife was used for this land

 

else, how would we be here?

 

ridge divided where a valley falls

saddles once ridden

now all afoot

 

and after there’ll be having slog

not canvas but this hardboard home

 

trees cling to themselves to be here 

esperanta serio #550 - arbo formas sin

 

550

arbo formas sin

 

sen pensado, oni povus diri

iuj partoj tero

iuj partoj ĉielo

 

ĝi vokas al nuboj

ĝi alvokas la falinton por stari -

en arboj oni vidas la grandan karuselon

 

ili estas de longe antaŭ tiuj

kiuj devas ilin memori

 

 

 

 

a tree shapes itself

 

thoughtlessly, one might say

some parts earth

some parts sky

 

it is a calling to clouds

it beckons the fallen to stand –

in trees you see the great go-round

 

they are from long-before

whoever must bear them in mind

 

#1132 - shadows of the track and me

 

1132

6.ii.23

4.37

shadows of the track and me

another possible shadow piece for the Gore Cove Track series

 

 

how we tumble over stone to home

and how we’re on the way

 

there is some shining and between

 

someone’s backyard

mangrove lap

 

among all fallen falling things

 

it is the time of shadows again

as memory

such sudden

 

a little magpie riff

for harbour

 

a breeze and sunlight too

cast stone

 

step over

 

some skitter

watch the way you go

 

stand

 

one shadow

among all the fallen

 

leaves down

leaves shone

leaves shown falling

 

how we tumble over stone to home

and how we’re on the way 

esperanta serio #549 - sub la morusujo

 

549

sub la morusujo

 

venas printempo

muzelo al la matura suno

 

iuj longaj taskoj

ĉi tie paŭzis

por refreŝiĝo

 

duono de la valo scias

 

ĉensegilo startanta

aŭdu bovinojn furzi

paddokoj for

 

en ĉi tiuj branĉoj

ĉiuj sidas bele

 

okupata, nigra de beko

 

branĉoj kaptas

tiuj, kiuj falas gorĝante

 

la arbo estas foliigita

 

trogloditoj forturnas

ili havas la branĉeton tikon

por mapo

 

kia kompaso surterigas vin

la purpuro en la verdo

 

ĉar estas pli

 

ĉar matenmanĝo estas beno

 

lumo falas tute tra la morusujo

 

la kanalbeka kukolo

gajnis la ĉi-jaran kronon

 

mi malsupre, de plumo

mi devas havigi al mi iom

 

tri huraojn pro la impliko de ĉiuj

 

neniu tamen havas tempon por kanti ĉi tion

 

jen la ofertkrio de la arbo

 

 

 

 

under the mulberry

 

spring comes

snout to the ripe sun

 

some long errands

here paused

for refreshment

 

half the valley knows

 

chainsaw starting

hear cows farting

paddocks off

 

in these branches

everyone sits pretty

 

busy, black of beak

 

branches catch

those who fall gorging

 

the tree is leafed

 

wrens fend

they have the twig twitch

for a map

 

what kind of compass lands you

the purple in the green

 

because there's more

 

as breakfast is blessing

 

light falls all through the mulberry

 

the channel billed cuckoo

has won this year's crown

 

I underneath, of a feather

I must get me some

 

three cheers for the tangle of all

 

nobody has time to sing this though

 

this is the tree's shout

 

#1131 - all this sunshine

 

1131

5.ii.23

4.36

all this sunshine

for The Gore Cove Track Series

 

falls to us

as light’s adornment

on the whichway track

 

on roofs held high

on lawns of mow

 

Hyperion, Ra, Aten, Apollo

 

sun lies high up in limbs and casts

to power a pulse of cicadas

 

birds lit and other wings as well

 

sunshine between us nor wilting

 

top of my hat to catch

 

here there wishing up shade

it can be built !

and you can sit for a breeze

 

fly a flag for

 

all this sunshine frames us

 

pump water up

or dry

 

some say wasted

shows the day

 

it powers creatures on their rounds

 

it shines the tracks

takes waves to bright

 

to decorate a page like this

 

won’t blow away

 

you might throw your head right back

bare every part as well

 

but yes, it’s wasted

you’ll never catch it all

 

think of it as starspill

 

this just for me for you

#548 - vivo - preterpasu ĝin

 

548

vivo - preterpasu ĝin!

 

kiom malmulte da kvanto

estas funebri

vi flakas kaj forkuras

 

tamen estas la ceteraj ni portas vin

plena kestopezo

vi estas nur cindro

 

pala kvazaŭ vi estus malsupre

sed resendite -- 'venu tro frue'

 

kvazaŭ ankoraŭ bezonata en la vojaĝo

sed ĉio nur ŝajnas

 

vi estas blokita

kiel ĉeno, per kiu muelas la mondo

oleo ne prenos

sed jes se devigite ĝi turniĝas

 

la vivo estas ĉio el kio ni ne resaniĝos

 

malĝojo - la nubo, kiun vi portas

 

flugiloj tranĉitaj

ne kreskos nun

 

ankoraŭ sidas ĉi tie

ne scias kial

 

pli granda ol la lito, kiun vi ploris

ne estas birdo kantas el tio

 

mi estas la afliktita

ĉu mi nun povas vivi en la botelo?

 

devas foriri

devas tiri la persienojn

 

vi restas la lasta por velki

malbenita ke li havis la odoron de la floro

 

ĉiuj novaĵoj estas malgajaj

estas mondo, kiun ni funebras

memoj suferas ĝin

misformi

 

ĉu ni ne loĝas sur monto kun dioj?

ĉu ni ne povas stumbli tra la infero, rehavi ŝin?

 

ankoraŭ doloras

do mi vivas

 

el volupto al polvo

 

jen kesteto de la aĵoj

kuŝu

 

estas nenio baldaŭ pri morto

vi neniam divenos ĉi tiun enigmon

 

unu tago estos brilinte pro la pluvo

 

 

life – get over it!

how little amounting
it is to mourn
you pool and run away

still it's the rest of us carry you
full box weight
you're just ash

pale as if you'd been below
but sent back --  'come too soon'

as if still needed on the voyage
but everything only seems

you're stuck
like a chain the world grinds on with
oil won't take
but yes if forced it turns

life's all we won't recover from

grief – the cloud you carry

wings clipped
won't grow now

still perching here
don't know why

bigger than the bed you wept
there's no bird sings from this

I am the one afflicted
may I live in the bottle now?

must go away
must draw the blinds

you're last one left to wilt
cursed to have had the flower's scent

all news is gloom
it's world we mourn
selves suffer it
mis-shape

don't we live on a mountain with gods?
can't we trip down through hell, get her back?

still ache
so I'm alive

lust to dust

here's a casket of the stuff
lie down

there's nothing soon about a death
you will never guess this riddle

one day shone with the rain

                                                   

 

#1130 - they have left us

 

1130

4.ii.23

4.35

they have left us 

for ghost writing  

simple as 

words in a pile 

a touch and fade

ivy up treeside 

drawer of such socks 

no darn 

the dead again

they have left us

still

no choice in the matter 

mean nothing to 

we continue the conversation 

namelessly 

it’s light pours from 

their breath is now distributed

their clothes are such as soil

a shorthand for simple past they’ve been

now continuously gone 

a terrible ending and then 

we must all sing with them