#874 - on the picnic rocks

 

27.v.22

874 

3.147

on the picnic rocks 

ekphrastic for Streeton’s 1895 ‘Cremorne’ 

in the Hinton Collection at NERAM

full light tells the season 

these ships of the harbour vestigial

as if fata morgana come round 

every gown a ghost here

picture of the gone come floating 

then to now 

as far from the town 

as the town 

from the world 

here on another shore 

of the bush

where cave painters

come from their lair 

to catch a stolid sort of floating 

almost motionless gentility 

it’s as if any effort 

could unsabbath 

the scene

you can’t see the city 

that will come 

though everybody knows 

see the breeze catching 

trees of a lean 

this is a day to sail

now no spears 

now no canoes 

other ghosts are further down

see here, in a kind of shorthand

complexities of foliage 

complexities of sky

esperanta serio #300 - tiu vivo

 

300

tiu vivo

kiel abelo forportas

veron de la floro

ne ajna floro

sed ĉiu aparta al sezono

kiel elektita por la danco ravita

neniu sezono denove venas

do ni rigardante lerni

kiel ĝentila

ĉi tiuj etaj voluptoj

frapi malglatajn angulojn

ekster la mondo

kaj havi la aferon

ĉirkaŭiru

that life

as a bee bears off

truth of the flower

not any flower

but each particular to season

as chosen for the dance delighted

no season comes again

so we watching learn

how courteous

these little lusts

to knock rough corners

off a world

and have the thing

go round

 

#873 - witness at my parents' wedding

 

26.v.22

873 

3.146

witness at my parents’ wedding

ekphrastic for Rah Fizelle’s 1928 ‘San Gimignano’ 

in the Hinton Collection at NERAM

valley of shadows 

a hill high sky

these among the gifts he brought 

wounded by the war 

this new tour lands him here 

behind the easel – 

Siena, Toscana

castle of the forest once

thin pencil pines for foreground

one arch and wall 

tidy mud ruts 

furrows and 

some tiles for colour

all of this en plein air

and perhaps today 

you could stand just there, see

San Gimignano, of the towers 

here something Ozymandias – 

slabs of ruin  

their green shadows 

freshly fascist for Signor Fizelle

canvas uninhabited

peasants must have retired from their toil

(they often spoil a picture)

so some trees shine 

as from behind, inside, from where?

it is the artist’s heart

dayglo avant la lettre 

on the sandstone hillslopes

known for saffron, and the golden ham 

Vernaccia de Gimignano

and here’s a cheeky solemn toast 

he must have brought these for the wedding 

that’s a quarter of a century further on 

from this sun fade

the valley falls away to us 

the crops cannot be known 

and in between 

here’s Mussolini hanging 

upside down from the Esso roof

there is a vastness to the past 

though it is mainly gone 

say stylized geometric 

how did he get that Rah?

esperanta serio #299 - nu jen ni estas

 

299

nu jen ni estas

 

la koro estas infano, ĉu?

flirti por herbejoj

kapti la sunon ĵetigis

tago laborita

mallume dormis

nun tio estas la rakonto

 

pluvo balais la boaton

maro same malseka kiel antaŭe

animo tiam pli profunda ol

 

farita ĉiam el la jam sciata

neniu iam divenis

 

estas tiel de la mia

 

forgesu kaj vi havos komencon

vi estos la rakontita 

well here we are

 

the heart is a child, is it?

flutter for meadows

to catch the sun cast

 

day wrought

dark slept

now that is the story

 

rain swept the boat 

sea just as wet

soul then deeper than

 

made always of the already known

no one ever guessed

 

it's like this with mine

 

forget and you’ll have a beginning

you’ll be the story told 

 

#872 - chiaroscuro

 

25.v.22

872 

3.145

chiaroscuro

ekphrastic for Julian Ashton’s 1902  ‘The Awakening’

in the Hinton Collection at NERAM

arisen from pillows to clutch 

we’ve not had words yet either 

but rush of blood to blush

and wonder

call empire in the impulse 

a muse, a caryatid

are you vulnerable to night, to dreams?

let me ask you from the dark

and namelessly

nor was I ever here

word like superb

but see

white of bite, dishevel 

it must be mere suggestion 

this lust lit innocence

draped to reveal

hands and feet are the hardest things

come to the subject by palette and brush

how opportunity knocks

at the animal wilds here 

a  drapery of loosening 

as if to where the woods may ring

motive, means and what’s the third thing?

it was a different age 

when we brought the darkness out 

a heart, is it to heart?

lips part

there’s the savage left paw, deformed

shows what he been done?

what she could do?  

does it trouble you?

something here remains undisclosed 

and time rewrites a story

let me ask you, artist

what is it I might provide?

one startles at

propriety! concupiscence

my distance from the truth

here’s what we don’t know

and I must never tell 

the object of desire is a lamp 

and casts this golden light 

it’s only by way of hint we rouse 

to ever say she asked

esperanta serio #298 - la vero (ankoraŭ denove)

 

298

la vero (ankoraŭ denove)

 

la vero longe perdita

kaj ĝi brilas

kiel roso brileta flago

kiu tagiĝo ekbruligas

 

mi salutas ĝin

kaj kantu ĝin

staru kiel la ceteraj por ĝi

kaj mi kliniĝas

 

foje mi kredas

estas la vero trompis nin

tiel simpla afero

ni devis imagi

 

tiam mi ne devas meti

tiaj duboj flanken?

estas vero ke mi estas ĉi tie por diri

kiel aliaj diris antaŭe

 

malnovaj inicialoj

estas ĉizitaj en muro

la musko superkreskas

kaj likeno rakontas ankaŭ

 

la veron, kiun ni skrapas

fosu por

mi estas malsaĝulo pro tio

kiel sorto

 

mi salutas ĝin

kaj kantu ĝin

staru kiel la ceteraj

kaj mi klinas sin

 

antaŭ kaj post

 

devas esti ĝardeno

de ĉi tiu vero por diri

 

ili diras la estontecon

ĉion elportos

horizonton mi vidas

 

estas scii tion, kion oni ne scias

 

la fulmo batas por lumigi la vojon

 

foje mi kredas

la vero estas perdita sopiro

tagiĝo ekbruligas

kaj ĝi brilas kiel

 

roso brileta flago

mi salutas ĝin kaj kantas ĝin

kaj kliniĝu kiel la ceteraj

kiel faras ĉia besto

 

 

 

the truth (yet again)

 

the truth long lost

and it shines

like a dew spangled flag

dawn sets alight

 

I salute it

and sing it

stand like the rest for it

and I bow

 

sometimes I believe

it is the truth deceived us

so simple a thing

we must have imagined

 

then must I not set

such doubts aside?

truth is I am here to tell

as others told before

 

old initials

are carved in a wall

the moss grows over

and lichen tells too

 

the truth we scratch at

dig down for

I'm a fool for it

like fate

 

I salute it

and sing it

stand like the rest

and I bow low

 

before and after

 

there must be a garden

of this truth to tell

 

they say the future

will bear all out

horizon I see

 

is knowing what one doesn't know

 

the lightning strikes to light the way

 

sometimes I believe

the truth's a lost longing

dawn sets alight

and it shines like

 

a dew spangled flag

I salute it and sing it

and bow like the rest

as any old animal does