esperanta serio #881 - renverse, inverse

 

881

renverse, inverse

 

por kampogvidilo al aŭstraliaj nuboj

 

nubeto pendis duonvoje

turpintalteco starinte la monteto por vidi

aliaj estis maldikaj kiel kantante tiel alte

vi tuŝus per la okuloj

 

promenu iomete, trankvilu

tiam aŭdu la tutan tagon zumado

 

abelujo laŭta zumado

mallonge mallonge

 

jen grego

disvastiĝis al lumo

 

renverse, tiam ĝuste

kiu faros la vokon?

 

lano de la ne trikita

 

kapturna esti nespunita

neniam plu venos

 

longeco de tago ĝi flosiĝas

 

sur sia propra monto

unu nubo pendis

venante, irante

supren aŭ mal?

 

neniu iam eblis diri

neniu povus vere

 

 

 

upside down, right way up

 

for a field guide to Australian clouds

 

little cloud hung halfway

spireheight stood the hill to see

others were thin as singing so high

you’d touch with the eyes

 

saunter a little, still

then hear the whole day humming

 

a hive loud buzz

briefly briefly

 

here’s a herd

spread to light

 

upside down, right way

who’ll make the call?

 

wool of the not-quite knit

 

dizzy to be unspun

never again to come

 

length of a day it goes afloat

 

on its own mountain

one cloud hung

coming, going

up or down?

 

no one was ever game to say

no one could really tell 

 

 

#1489 - my life a dirty secret

 

1489

5.28

28.i.24

my life a dirty secret

for godsbother

 

all my life a dirty secret

 

how I took up

left off

 

from and to adversity

 

against the skyfalls

a godswrath loom

 

it’s what the prayerful all must think

 

to come from nothing

to return

 

the body forth to world

 

fast as colour shows

 

and all the worlding was

as charged, with guilt

 

vile and childish

once in motion

 

grandeur in the traces

much a cause for shame

 

this itch

and then hereafter

 

I was always bumping head

locked horns

 

blamesoak and brighter

the damage I did

 

putrid till gone

 

mainly in plain view

 

a black cloth cap

for one and all

 

things to chase

like petal fall

 

who knew?

 

and so the need to tell

the need to tell you all

esperanta serio #881 - ni iris por vidi la noktomezan sunon

 

881

ni iris por vidi la noktomezan sunon

 

ni iris por vidi la noktomezan sunon

ĉe la alia flanko de la insulo

－ sur Hadsel Øye, en Vesterlån

 

tiom pli brila ol vi imagus

resaltante laŭlonge, kiel roza ringo

spiro retenita por neokazaĵo

 

floroj pli profitas

precipe tiril tunga

ies lango

kaptas la koloron

 

ĉi tiu suno lasas flugilhavaulojjn mirante

 

trafiko en fiŝoj daŭras

 

kampoj de freŝa falĉita, lumigitaj verdaj, ankoraŭ ne flavaj

 

sur montoj

ombroj ĵetas tien kaj reen

 

haringosta kaligrafio

pala luno finiĝis

 

jen la vojo preter la mondo

 

enen tra fenestroj ĉi tie

kaj brilis laŭ plaĝo

 

tiom da falantaj bienoj

parto de la vilaĝo eliris specife

 

maldiligentaj herbaj ursoj kuŝas

la maljuna trola virino super gruzdeklivo

provante iom dormi

 

kvazaŭ fajro estus ekbruligita pretere

por trempi por levi

ke ni rigardus

 

ĝi ripozas sur tegmento tiel bona kiel dormo

pli hela ol la sonĝo

 

ĝi estis la suno neniam subiros

ĝi leviĝas por ni nun

 

 

 

we went to see the midnight sun

 

we went to see the midnight sun

on the other side of the island

－ on Hadsel Øye, in Vesterlån

 

so much brighter than you’d imagine

bounces along, as in a ring pinking

breath held for a non-event

 

flowers make the most

especially tiril tunga 

somebody’s tongue

catches the colour

 

this sun leaves winged ones wondering

 

a traffic in fish goes on

 

fields of fresh mown, lit green, yet to yellow

 

on mountains

shadows cast this way, that

 

a herringbone calligraphy

feint moon ended

 

this is the way beyond the world

 

in through windows hereabouts

and shone along a beach

 

so many falling down farms

part of the village came out specifically

 

lazy grass bears lounge

the old troll woman over scree

trying to get some sleep

 

as if a fire were lit beyond

to dip and lift

that we’d behold

 

rests on a roof as good as sleep

brighter than the dream

 

it was the sun would never set

rising for us now

 

  

#1488 - underself and overself

 

1488

5.27

27.i.24

underself and overself

 

a stretch

a flutter up

 

so many, so much and so far

 

as instance wings

 

unself and other so

 

ancestral

the amoeba was

 

one self before

and one to come

 

the slept

and see into the tree

 

tree in me climbing

 

or where I’m understood

 

on ant path

nudge to tip of leaf

 

the rain from where we are

 

time up

for whiff with

 

a wrestle

or conjure me